Historia związana z powstaniem miasta jest jeszcze dość zagadkowa. Według rzymskich map na przecięciu dwóch Głównych starożytnych szlaków Via Regina i Szlaku bursztynowego położona była osada nosząca nazwę Budorgis. Miejsce zaznaczone zostało na mapie pochodzącej z lat 142-147 n.e. Istnieje jednak wiele wątpliwości czy miejsce to dotyczy dzisiejszego położenia Wrocławia czy raczej ma związek z miastem Brzeg.

Pierwsze bliższe nam zapiski informujące o Wrocławiu, pochodzą z X wieku. W miejscu tym znajdowała się warownia czeskiego księcia Wratislava I. Od jego imienia nazywano ówczesną osadę. W roku 1000 w mieście założono biskupstwo, co już dobitnie można przyjąć za jego początek. X wiek to początek dominacji rodu Piastów. W czasach piastowskich ówcześni władcy nie mieli swoich stałych miejsc zamieszkania. Znajdowali się oni w ciągłej podróży. Dlatego też na przełomie tysiąclecia tworzące się młode państwo polskie miało kilka miast mogących uchodzić za tymczasowe stolice. Jednym z takich miast był Wrocław.

W początkach swojego istnienia miasto nie było zbyt silnie ufortyfikowane o czym świadczy fakt, ze w roku 1241 w obawie przed zbliżającymi się wojskami Mongołów, miasto zostało opuszczone przez zamieszkującą go ludność.

W 1335 roku wygasła śląska linia Piastów i tym samym miasto przeszło w ręce władców Królestwa Czech. Od tego czasu miasto często narażone było na obce wpływy i stopniowo zaczęło się oddalać od głównego rdzenia polskiego. Ostatecznie historia miasta tak się potoczyła, że aż do zakończenia II wojny Wrocław znajdował się rękach niemieckich.

II wojna najokrutniej obeszła się z miastem. Hitler w sierpniu 1944 roku wyznaczył miasto do pełnienie roli twierdzy, mającej bronić się d ostatniego żołnierza. Przygotowania do stworzenia „Festung Breslau” zostały bardzo staranie prowadzone. W pierwszej kolejności wysiedlono całą ludność cywilna. W niewiadomym kierunku wywiezione zostały również pieniądze i złoto z niemieckich banków. Wiele kwartałów miasto poddano wyburzeniu w celu przygotowania dobrych warunków obronnych. W centralnym miejscu miasta wyburzono setki budynków, tworząc miejsce pod pas startowy lotniska. Miasto kosztem wielu istnień ludzkich i kosztem olbrzymiego zniszczenia poddało się dopiero 6 maja 1945 roku, czyli kilka dni po śmierci Hitlera i po upadku Berlina. Jak oszacowano po ustaniu walk, ogrom zniszczeń zabudowy miejskiej zamknął się 18. milionami metrów sześciennych gruzu.

Po zakończeniu II wojny w związku z ustalaniem nowych granic Polski, Wrocław wraz z Dolnym Śląskiem został ponownie włączony do Polski. Dzięki dużemu wysiłkowi, miasto dość szybko zostało odbudowane i choć dziś należy do jednych z największych miast Polski, liczba ludności je zamieszkująca znacznie odbiega od stanu sprzed 1939 roku. W celu uzupełnienia mieszkańców po ewakuowanej ludności niemieckiej, do Wrocławia kierowane były duże grupy osób z dawnych polskich kresów wschodnich głównie ze Lwowa i jego regionu.